Już we wrześniu 2009 r. zaczynamy promować książkę z naszej serii wydawniczej Stowarzyszenia Czas Przestrzeń Tożsamość pt. Wały Chrobrego, autorstwa historyka sztuki Marii Łopuch.

---

 

 

W maju 2009 roku odbyła się promocja książki Kazimiery Kality-Skwirzyńskiej i Mirosława Opęchowskiego Dobra i okolice/Daber und Umgebung. Jest to 10 tomik z naszej serii wydawniczej: czas przestrzeń tożsamość.

Książka dwujęzyczna, 308 stron, bogato ilustrowana zdjęciami współczesnymi i archiwalnymi. Zapraszamy na promocję.

Szczegóły

---

 

Stowarzyszenie CPT będzie promowało projekt PORTRETY SZCZECINIAN, za jakiś czas zaprezentujemy nowe zdjęcia Andrzeja Łazowskiego.

---

Choć wydawać by się mogło, że o Holokauście już wszystko powiedziano, nadal istnieją osoby i organizacje, negujące jego istnienie. Obchody 65. rocznicy wyzwolenia obozu Auschwitz-Birkenau stały się powodem do dyskusji na temat historycznej świadomości Polaków.

Monografia Marii Łopuch „Wały Chrobrego. Hakenterrasse" to wyjątkowa pozycja pośród dość bogatej bibliografii dotyczącej szczecińskich miejsc. Wbrew tytułowi nie odnosi się ona wyłącznie do nadodrzańskiego bulwaru, mimo iż to właśnie on jest osią opowieści, którą snuje autorka.
Maria Łopuch przedstawia Wały Chrobrego w kilku kontekstach: historycznym, kulturowym, politycznym. Dawne Tarasy Hakena to, według autorki, główny punkt reprezentacyjny miasta, a z drugiej strony jest to kroplówka, do której  od ponad wieku jest ono podłączone.

Stowarzyszenie Czas Przestrzeń Tożsamość planuje wydać w 2010 roku dwie książki poświęcone historii regionu. Będą to kolejne publikacje z serii Na pograniczu.

W dniu 27 stycznia 1945 r. żołnierze 60. Armii Pierwszego Frontu Ukraińskiego otworzyli bramy KL Auschwitz – czytamy w serwisie internetowym Miejsca Pamięci i Muzeum Auschwitz-Birkenau.
Od tego pamiętnego dnia minie niebawem sześćdziesiąt pięć lat. Wśród tych, którzy przeżyli obóz, są dzisiejsi mieszkańcy Pomorza Zachodniego. To ich wspomnieniom poświęcamy przygotowywaną przez nas książkę w ramach serii wydawniczej grenznahpograniczu wydanej przez Stowarzyszenie Czas Przestrzeń Tożsamość.
Jak przeżyli? Dokąd migrowali w swoich myślach i uczuciach, żeby nie stracić rozumu, nie rzucić się na druty albo przestać wierzyć w to, że doczekają wolności? Jak rozpoczęli nowe życie na ziemiach, które decyzją światowych mocarstw stały się po wojnie częścią terytorium Polski i ich nowym domem? Bywało przecież, że jeszcze spotykali tu Niemców. Słyszeli słowa i czytali napisy w języku, który znali z obozu. Wracały wspomnienia. Jak wobec tego układało im się to powojenne sąsiedztwo? O czym ze sobą rozmawiali? Czy było to w ogóle możliwe? Jak wreszcie udało im się zbudować uczuciowe związki z miejscami, które dotąd były im obce? Czy i co z ich bolesnego doświadczenia wywodzą dla siebie przedstawiciele młodszych generacji?
To wiele ważnych pytań. Warto na nie szukać odpowiedzi w kontekście przygotowywanej przez nas publikacji oraz zbliżającej się sześćdziesiątej piątej rocznicy wyzwolenia obozu w Auschwitz.
Z tego powodu mamy zaszczyt zaprosić Państwa do udziału w poświęconej im debacie, która odbędzie się w ramach: Czas na debatę! Szczegóły wkrótce, debata jest zaplanowana na koniec stycznia 2010 r. Czekamy na sugestie i pomoc.


Andrzej Łazowski
Remigiusz Rzepczak

Obserwując plebiscyt organizowany przez lokalne media, zastanawiam się, dlaczego inicjatorzy konkursu ograniczyli się tylko do Szczecina, i jaki ma cel to wyróżnienie. Dlaczego ograniczamy się tylko do Paprykarza Szczecińskiego, a nie tworzymy Paprykarza Pomorskiego? Dlaczego lokalne media nie potrafią nadal zauważyć wydarzeń, ludzi, inicjatyw w regionie?
Powrócę tu do sprawy odbudowywanych wież kościelnych. Warto, aby szczecinianie i mieszkańcy regionu poznali inne cenne inicjatywy w regionie. Nagrodę w ubiegłym roku otrzymał ksiądz Kazieczko za wkład w odbudowę wieży katedry szczecińskiej, nie wzięto zaś pod uwagę inicjatorów odbudowania Kościoła Mariackiego w Chojnie i dostosowania tamtejszej wieży dla odwiedzających (trzeba tu zauważyć, że mimo podjętych działań, inicjatorzy cały czas czekają na pozwolenie od straży pożarnej). Kilkakrotnie powtarzałem, że taki plebiscyt nie ma większego sensu, jeśli nie pokażemy tego, co warto promować przy tej okazji.
Organizatorom pragnę zwrócić uwagę także na niejasne kryteria i ich ciągłe zmiany: nagroda za rok 2005 – za jedno najważniejsze wydarzenie, za 2006 – w kategoriach tematycznych, w 2007 – nagrodzeni w kolejności punktacji, i w 2008 znowu wrzuceni wszyscy do jednego worka. Wiadomo: trudno konkurować z imprezą powstała z kilkumilionowego budżetu.
Inaczej będziemy postępować, oceniając inicjatywy społeczne, działalność polegającą na tzw. pracy od podstaw. Dlatego też zwracam się do organizatorów o stworzenie precyzyjnego, przejrzystego regulaminu plebiscytu. Być może takiego jak w 2006 r. - z podziałem na kategorie, bo przecież trudno konkurować ze złotymi medalistami, kiedy ktoś posiada sukces w dziedzinie naukowej.

 

Wystawa Andrzeja Łazowskiego MATKI SOLIDARNOŚCI szczegóły

---

 

CPT poszukuje instytucje i firmy do sfinansowania "drzewka pamięci" – pamięci WIELKIM SZCZECINIANOM

---